Mostrar mensagens com a etiqueta eleições. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta eleições. Mostrar todas as mensagens

quinta-feira, 30 de abril de 2015

Ildefonso Piñeiro di adeus á primeira liña da política institucional e manifesta o seu apoio a Por Chantada.

Ildefonso Piñeiro di adeus á primeira liña da política institucional e manifesta o seu apoio á candidatura veciñal POR CHANTADA. Pola súa parte o BNG presentou as súas candidaturas para a comarca de Chantada.


Ildefonso Piñeiro:


Xuntanza Aberta de Por Chantada

Resumo da presentación de candidaturas do BNG para a comarca de Chantada

segunda-feira, 6 de abril de 2015

Raquel López encabezará o PSOE local.

Como xa tiñamos anunciado desde A Voz do Agro Raquel López será a candidata do PSOE para o concello de Chantada.



A actual portavoz socialista na corporación de Chantada, Raquel López Rodríguez, encabezará a candidatura do PSOE nas eleccións municipais, aínda que as perspectivas para manter os 2 concelleiros actuais son sombrías e mesmo podería ficar fóra da corporación municipal por vez primeira (na actual lexislatura conta con dous concelleiros e na anterior con 4 e a alcaldía en coalición co BNG).

A candidatura presentouse onte nun acto en que participou o Xosé Ramón Gómez Besteiro, secretario xeral do PSdG-PSOE e a deputada provincial Pilar Porto. Tamén estivo o antigo alcalde Manuel Anxo Taboada que fechará simbolicamente a lista.

Segundo declarou Raquel López para La Voz de Galicia trata-se de «unha candidatura de renovación, pero que tamén conta con xente con experiencia e que demostrou facelo ben cando tivo responsabilidades de goberno» e tamén se dirixiu a INTA e Manuel Varela, xa que responsabilizar ao actual goberno de que «o municipio non fixo máis que esmorecer, con moitos negocios que tiveron que pechar e cun medio rural cada vez menos rendible».

CANDIDATURA PSOE MUNICIPAIS 2015

1.- Raquel López Rodríguez
2.- María Jesusa Rodríguez López
3.- Héctor Ledo Rodríguez
4.- José Antonio Neira Vázquez
5.- Antonio Rodríguez Novoa
6.- Sergio Estévez Álvarez
7.- María Ángeles Merino Martínez
8.- Zaida González Vázquez
9.- José Luís Vázquez Hermida
10.- Judith López Fernández
11.- María Esther Seijas Vilela
12.- Xesús Boán Méndez
13.- Manuel Anxo Taboada

Suplentes

14.- Daniel Moure González
15.- Aurora Balta Díaz
16.- Xosé Areán López




quarta-feira, 1 de abril de 2015

Que actores teremos nas municipais?


A disolución da mesa electoral de Chantada Aberta conduce a unha relativa simplificación do cenario electoral, se ben falta por coñecer que postura adoptará a asemblea desta plataforma apadriñada por Podemos Chantada: se integrarse en Iniciativa por Chantada ou desligarse completamente do proceso municipal após o fracaso desta plataforma, que se creou a posteriori de Iniciativa por Chantada e coa que non concordaban en "cuestións de método".

Tamén será esa asemblea, pendente de celebrarse, a que deberá realizar a autocrítica do proceso. Autocrítica e decisións que en boa medida se perfilarán na asemblea que o círculo de Podemos Chantada vai celebrar hoxe, 1 de abril, ás 20 horas.

 

Que actores teremos nas municipais?

Hai outras formacións que é moito máis provábel que si concorran nestes comicios:

Independentes Terras do Asma (INTA). Manuel Lorenzo Varela aspira á renovar como alcalde a pesar de desenvolver unha das máis desastrosas xestións á frente do concello que se recordan. Paradoxalmente, parte cunhas perspectivas inmellorábeis e mesmo podería atinxir a maioría absoluta, que dependerán principalmente de seguir tendo un caladoiro de votos nos apoios actuais do PSOE e en frear a previsíbel subida do PP con Javier Vázquez Medela como alcaldábel.

 Iniciativa por Chantada. Nesta iniciativa cidadá intégranse os tres concelleiros (Piñeiro, Olga e Xesús Mazaira) que en 2011 atinxiron acta polo BNG. É a versión local das mareas cidadás que proliferan pola xeografía galega e ten feito chamamentos a Podemos e a BNG para confluir. De momento, conta co apoio de militantes do BNG, de Esquerda Unida, de Anova, Cerna e un contixente de independentes de diversa procedencia. No cenario actual, pode supor unha oportunidade para construir un espazo de unidade popular e un movemento que xere perspectivas de mudanzas, tamén electorais, no país do Faro.

BNG. Se nas anteriores municipais era a segunda forza, por diante do PP e con tres concelleiros, as escisións e a crise e convulsións do campo nacionalista deixaron a esta formación nun delicado cenario en que contan cun volume moi escaso de militancia. Con todo, André Sánchez Labandeira traballa na reconstrución da estrutura local e negouse a confluir con Iniciativa por Chantada até o de agora. Segundo a nosa sondaxe ficaría moi lonxe de atinxir concelleiro. Se un dos peores resultados do BNG se dera cando Ildefonso Piñeiro se estrenou como concelleiro (613 votos), no momento actual o BNG contaría coa metade deses apoios e, xa que logo, non atinxiría representante (aínda que eses restos poden darlle un concelleiro máis a INTA ou en caso de confluencia á iniciativa cidadá Chantada Aberta).

PP. Javier Rodríguez Medela leva xa tres anos como presidente do PP local, após unha operación con Susana López Abella á frente en que se apartou ao anterior candidato Reinoso. Aínda que boa parte da cidadanía e incluso da imprensa fala dun contexto moi desfavorábel para o PP achamos que o teito inferior desta formación na vila do Asma se atinxiu fai 4 anos cun candidato totalmente descoñecido e que poden manter e mesmo aumentar os tres representantes actuais. Iso si, no caso de que a abstención perxudique a este partico da dereita podería perder un concelleiro, xa que nos anteriores comicios obtiveron o terceiro representante como o 13º da corporación.

PSOE. A formación local aínda non oficializou o seu cabeza de lista, aínda que previsibelmente será Raquel, xa que actuou como cabeza visíbel da formación durante a última lexislatura. As perspectivas electorais semellan devolver ao PSOE ao lugar minoritario que tradicionalmente ocupou na vila do Asma até a chegada de Manuel Anxo Taboada, que foi alcalde por esta formación durante 4 anos en coalición co BNG.




terça-feira, 31 de março de 2015

Primeiros resultados da sondaxe sobre as municipais de maio



Desde A Voz do Agro lanzamos un inquérito que é experimental. Loxicamente, a validez do inquérito é moi pequena, tanto polo volume de participación, canto polo perfil desa participación (persoas con acceso a Internet e na maior parte de esquerdas e/ou nacionalistas). Contodo, tentamos animar a participar aos nosos lectores mediante a publicación períodica de estimacións e resultados e ver até que ponto este inquérito se adapta ao que finalmente aconteza nas eleccións para mellorar en sucesivos inquéritos a nosa análise.
Dados do inquérito:
Data para participar: até o 17 de maio de 2015.
Participantes (31/03/2015): 33
Ligazón para participar: 

1.- Intención directa de voto municipais 2015 en Chantada

2.-  Recordo de voto  (municipais 2011)



3.- Valoración goberno e oposición

Goberno: 2'5
Oposición: 5'4

4.- Valoración candidatos

Ildefonso Piñeiro (Iniciativa por Chantada): 5,3
Manuel Lorenzo Varela (INTA): 2,2
Raquel López (PSOE): 1,6
Javier Rodríguez Medela (PP): 0'9

5.- Aspectos máis valorados nas municipais
A persoa (+23)
Participación cidadá (+11)
Experiencia de goberno (+9)
Programa e/ou ideoloxía (+7)
Unidade na esquerda (-3)
Candidaturas independentes (-11)

6.- Ubicación ideolóxica dos participantes

Extrema esquerda: 8
Esquerda:7
Centro: 12
Direita: 4
Extrema direita: 2



7.- Estimación concelleiros por partido municipais 2015 (maioria absoluta: 7 concelleiros; total concelleiros: 13)

Con 6 candidaturas:
INTA  (40% aprox.) 5-7 concelleiros
Iniciativa por Chantada  (13% aprox.) 1-2 concelleiros
PP (20% aprox.) 3-4 concelleiros
PSOE (15% aprox.) 1-2 concelleiros
Chantada aberta  (6% aprox.) 0 concelleiros
BNG 0 concelleiros(6% aprox.) 0 concelleiros

Con 4 candidaturas:
INTA (40%) 4-5 concelleiros
Iniciativa por Chantada (30%) 4-5 concelleiros
PP (20%) 3-4 concelleiros
PSOE (10%) 0-1 concelleiro

8.- Estimación voto Estatais 2015

PP  40%
Podemos 16%
PSOE 15%
Ciudadanos 10%
BNG 10%
Outros: 7%



segunda-feira, 23 de março de 2015

Iniciativa por Chantada faise eco dos chamamentos á unidade na esquerda



Após publicarmos o manifesto e outro artigo a prol dunha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR (poden lerse os artigos aquí e aquí) unha das dúas iniciativas cidadás activas neste momento en Chantada, Iniciativa por Chantada aposta tamén pola unidade, segundo recollen no seu Facebook. Concretamente, o comunicado di o seguinte:

POR UNHA CHANTADA CON PRESENTE PARA TODOS E TODAS E CON FUTURO PARA AS NOVAS XERACIÓNS
O pasado venres día 13, constituíuse o Grupo de Traballo Aberto que se acordara para poñer en marcha unha candidatura veciñal e de unidade cidadán para as próximas eleccións municipais.
Os acordos tomados para poñer en marcha o mandato do acordado nas dúas asembleas veciñais anteriores foron:
1.- Comezar a recoller as propostas programáticas que veciñas e veciños de Chantada queiran achegar enviándoas ao correo electrónico iniciativaporchantada@gmail.com ou a través de calquera persoa das que participan en Iniciativa por Chantada.

2.- Facer unha proposta de elixir a candidatura en primarias abertas a toda a cidadanía cuxa transparencia estará garantida por unha comisión de persoas elixida en asemblea aberta e á que se poderá incorporar calquera persoa como interventor/a.
3.- Iniciativa por Chantada fai un chamado público a todas as persoas que queiran participar e compartan os mínimos de defender a maioría social de Chantada e acepten que as decisións se tomen directamente polas veciñas e veciños que queiran participar. Iniciativa por Chantada reitera que seguirá aberta até o último momento.
4.- Todas as decisións, incluído o nome da candidatura serán tomadas en votación democrática.
Por último, as propostas que xurdan do grupo de traballo que permanece aberto a novas incorporacións, serán sometidas a unha á consideración dunha asemblea aberta a celebrar proximamente que fará a aprobación provisoria e logo serán decididas en votación directa de toda a cidadanía que queira participar.
Un saúdo.

A demanda popular da unidade é cáseque unánime nas rúas chantadinas e a división só pode beneficiar aos partidos de sempre, como demostraron tamén as eleccións andaluzas. Celebramos esta decisión de Iniciativa por Chantada e agardamos que Chantada Aberta e o BNG aposten tamén pola unidade para xerar ilusión e uns resultados onde a suma multiplique. Chantada precísao!

segunda-feira, 9 de março de 2015

Por unha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR para Chantada


O presente artigo expón argumentos e fai un chamado a toda a esquerda, politicamente organizada ou non, para constituir unha única candidatura que permita termos algunha posibilidade de construir unidade popular tanto dentro como fóra da institución-concello.



Sabedores de que a marxe de manobra nos concellos é cada vez máis pequena habería que preguntarse se a realidade da institución e a realidade da sociedade chantadina xustifica a tremebunda división que opera nas forzas de esquerda da vila.

Para comezar a dimensión electoral da esquerda alén dos partidos clásicos da II Restauración borbónica (PP e PSOE fundamentalmente) en Chantada é xa de por si fraca historicamente. Se a isto acrecentamos que a dereita obtén os seus mellores resultados cando se apresenta divida ás eleccións, como é o caso, non pode haber outra conclusión diferente a tildar de irresponsábel e contraproducente que a esquerda concorra á cita electoral dividida en tres listas, a saber: a do BNG, a de Iniciativa por Chantada (plataforma cidadá que congrega militantes de Anova, IU, CxG e BNG) e Chantada Aberta (agrupación de electores lanzada por Podemos).

Xa que logo, este é un chamado á cordura e a pór en perspetiva a importancia relativa destes comicios. Estes comicios poden ser simplemente outra oportunidade perdida ou o comezo dalgo diferente, centrado na nosa vila, porriba doutras disputas partidarias, que alimente a construción da unidade popular.

A unidade popular non se consegue apresentando unha única lista unitaria, ben é certo. Con iso o que se consegue é só termos algunha posibilidade de disputar a institución concello ás forzas que tradicionalmente o veñen detentando, no noso caso o PP e a súa escisión INTA. No entanto, crearmos unha única asemblea que teña como apéndice a dimensión institucional (e non como centro) si pode ser un primeiro chanzo para construir unidade popular e sociedade civil organizada que, alén de lexítimas diferenzas partidistas, constrúa espazos onde poda enxergarse unha contrasociedade que loite por quebrar os marcos políticos actuais.

Chantada, como concello dun interior galego atravesado por unha profunda crise demográfica e económica, conta cunha fraca sociedade civil que, aínda así, é capaz de dinamizar culturalmente a vila na medida das súas posibilidades, mais que se encontra aínda lonxe de dotar de expresión política unificada ese movemento diverso.

Construirmos unha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR semella, pois, politicamente a opción que pode ter máis futuro e máis responsábel, tanto desde un prisma electoral, canto desde un prisma máis centrado na loita social e ligada aos movementos organizados da sociedade civil. É coherente, igualmente, co discurso predominante nas formacións políticas que, directa ou directamente, sustentan as diversas plataformas electorais que van concorrer nas vindeiras eleccións municipais. 
Se se fala de quebra democrática, de trascender o marco autonómico e a II Restauración bourbónica, de combater a corrupción e o dominio da oligarquía cleptómana nos diferentes niveis, etc. habería que concluir que, como membros da esquerda e veciños e veciñas de Chantada, a unidade popular é a que permite, en primeiro lugar, atinxir un espazo de representación nas institucións acorde coa implantación social da mesma, que ficaría esganado en caso de concorrer baixo tres candidaturas diferentes; e, en segundo lugar, permitiría sentar os piares para construír a verdadeira unidade popular alén das expresións e preferencias políticas lexítimas de cada un. E a verdadeira unidade popular pasa por unificar as bases das diferentes formacións políticas, asociacións, sindicatos... de esquerda para unificar esforzos e decidir asemblearmente aquelas cuestións que nos afectan directamente como chantadinos e para as que non deberíamos depender das directrices políticas que nos dicten desde Madrid ou Santiago de Compostela.

Por todo o dito, facemos un chamado para construir unha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR para Chantada baixo as seguintes liñas mestras:

a.- Con vontade de permanencia no tempo. Todas as decisións tomaranse na Asemblea aberta a calquera individuo que teña interese en participar dela e apostarase antes pola deliberación que pola aplicación de maiorías e minorías mecánicas. 

b.- O electoral como apéndice. Aínda que as eleccións municipais poden aproveitarse para o nacemento desta unidade popular creando unha candidatura unitaria, o obxectivo debe ser construir tecido social e actuar localmente unidos na diversidade nos múltiplos combates urxentes da nosa contorna, por outras palabras unidade de acción
c.- Para que a unidade de acción e a unidade popular podan exisitr é preciso un longo proceso de decantación de experiencias e deliberacións políticas, sociais e intelectuais que non nacen dun día para outro e dificilmente pode atinxirse sen un espazo de refencia común e diverso. Ese espazo debe ser unha asemblea común a todas as persoas que se senten de esquerda, estexan en partidos, asociacións ou na casa desiludidos por unha división que, a nivel local, non ten razón de ser.

d.- A unidade popular multiplica a capilaridade social da Candidatura de Unidade Popular: nas aldeas, na vila, nas asociacións culturais e de veciños, nos sindicatos e nos partidos. Sería a primeira vez en décadas que se apostaría pola POLÍTICA, en maiúsculas. A construción de contrasociedade civil, organizada, que contribuiría a ter máis efectivos e coordenación nas diferentes loitas sectoriais e impulsaría unha implantación social máis sólida.

e.- Para alén do dito, unha Candidatura de Unidade Popular permitiría socializar tanto as experiencias previas nas institucións como aquelas saídas do 15-m. Diferentes lecturas e ópticas que mediante o debate e o diálogo permiten atinxir unha síntese política para desenvolver eficazmente e con garantías de exito políticas de esquerda no noso concello, fundamentalmente na rúa e non só no concello como institución (marco frugal e limitado que só pode verse como panca para alimentar a loita civil).

f.- Programa e candidatura participativos, elexidos baixo o método que se escolla e que tente ser o máis abranxente posíbel. Neste punto é imprescindíbel que todas as forzas políticas mostren xenerosidade e demostren se acreditan ou non xa non só na unidade popular, mais na soberanía da sociedade civil.

Se concordas con o exposto, agradécese difusión e que te sumes ao chamado indicando nome, apelidos e parroquia ou barrio. Amais, quen subscribe este chamamento non participará de ningunha iniciativa que non pulase pola unidade.

Saúde e unidade popular!


Asinan o manifesto:

16.- Luis Miguel Casal Rivas, Chantada.

15.- Manuel Moure Montes, San Miguel do Monte.

14.- Iago Fernández Albilares, Chantada. 

13.- Ildefonso Piñeiro Díaz, Chantada, Anova.

12.- Antía Figueiras Carballo, Derramán, Santa Uxía de Asma. Independente.

11.- Miguel Piñeiro Vázquez, Chantada. Independente.

10.- José Luís Spuch Sánchez, Chantada. Adscrito a Iniciativa por Chantada.


9.- José Luís Fernández Álvarez, O Savinhao. Adscrito a Podemos.

8.- Adrián Levices Casal, Chantada. Independente.

7.- Diego Taboada Varela, Chantada. Militante do PCE.

6.- Maite Álvarez Rodríguez, Chantada. Iniciativa por Chantada.

5.- Rafael Lobelle González, Vilameá, Santa Cruz de Viana. Independente.

4.- Xavier Viana Álvarez, Chantada. Independente. 


3.- Óscar Figueiras Albilares, Chantada. Independente.

2.- Fuco Mera Ballón, Chantada. Adscrito a Podemos

Eu estou totalmente de acordo, por riba de siglas e correntes debe prevalecer a forza das xentes que queren un futuro para a vila e un cambio mais alo das cartas que seria si continua INTA ou o PP na alcaldia. Esta nas nosas mans ise cambio e seria moi irresponsable acudir nuns grupos fraccionados, que o unico que conseguiria e darlle o poder de novo a dereita folclorica.
Fuco Mera, adscrito a Podemos e residente en Chantada.

1.- Antom Fente Parada, Outeiro, Santa Cruz de Viana. Promotor.


quarta-feira, 4 de junho de 2014

Análise dos resultados na Galiza do 25-M: ilusões óticas da esquerda galega, margem de manobra e esperança

Opinião de Antom Fente Parada.

 "Para rebelar-se e lutar não são necessários nem líderes nem caudilhos, nem Messias nem salvadores; para lutar apenas se precisa um pouco de vergonha, um tanto de dignidade e muita organização, o demais ou serve para o coletivo ou não serve", subcomandante Marcos. (1)

Talvez o melhor resumo da passada jornada eleitoral na Galiza seja verificar mais uma vez a irresponsabilidade das direções políticas da esquerda galega, que celebraram este resultado em todos os casos como uma vitória, quando apenas Podemos tem algo a celebrar ao converter-se na expressão política do 15-m em todo o Estado. A continuação faremos uma análise que inclui ao final uma série de gráficos e dados para que o leitor poda fazer a sua própria análise e corroborar se a leitura que aqui se faz é acertada ou não.

1.- Golpe ao bipartidismo na Galiza?

No conjunto do Estado houve uma clara queda do bipartidismo, embora deve ser matizada pela alta abstenção. O descalabro do PSOE, em clara pasokização, forçou a saída de Alfredo Pérez Rubalcaba da direção do PSOE e os dois grandes partidos sistémicos da II Restauração bourbónica ficaram por primeira vez por baixo de 50% de apoios (frente 66'40% das anteriores europeias), embora a situação mude se se lhe engadem os apoios doutras forças de direita e extrema direita e se atendemos à abstenção. Também o bipartidismo tem margem, a começar pelo asédio a Podemos principal alternativa de governo neste momento no Estado, embora tira-se menos deputados do que IU. Um assédio que sofreram já com anterioridade AGE e BNG na Galiza.

Aliás, na Galiza o bipartidismo resiste melhor do que no conjunto do Estado espanhol: por uma parte o PP é o partido mais prejudicado pela abstenção, mas não despregou toda a sua maquinária eleitoral –especialmente no rural e nas vilas– e, igualmente grave, PSOE recupera apoios e percentagem de voto a diferença do conjunto do Estado.

Se cotejamos os dados de abstenção entre autonomias governadas pelo PP ou não, interior e costa na Galiza ou rural e urbano fica às claras que boa parte dos votos que perde o PP ficam na abstenção e não vão a outras opções e que esta, embora afete a todas as forças, se concentra em maior medida no tradicional votante do PP.

O PP segue a ser a força mais votada na Galiza (35'16%), como desde 1989, mas os 354.743 votos são o seu pior resultado da história, nunca baixaram dos 500.000 votos. Assim as coisas, o PP perde 220.000 votos em comparação com as europeias de 2009 e mais de 100.000 votos a respeito das eleições nacionais de 2009, quando Feijoo se convertera em presidente da Junta.

O PSOE perde 184.000 votos a respeito das europeias de 2009 e obtém o pior resultado também desde 1989, embora se mantenha inopinadamente como segunda força, mas que permitiu que Besteiro e Pepe Blanco celebraram os resultados em sendas cenas buñuelescas. A ilusão ótica que permite ao PSOE manter ainda o seu segundo posto é a divisão do eleitorado de AGE nas passadas eleições galegas.

2.- Alternativa Galega de Esquerdas em Europa: celebramos a fragmentação do eleitorado de AGE?

A percentagem de voto de AGEE na Galiza é semelhante à de IU noutras comunidades autónomas e, em geral, a Galiza comportou-se eleitoralmente como o resto do Estado em todos os eidos: maior abstenção onde governa o PP, irrupção de Podemos parelha a IU... Não houve uma maior participação como nos territórios onde a questão nacional é chave (Euskadi, Catalunya e Nafarroa) nem um aumento significativo do voto soberanista como sim aconteceu nos casos de EH Bildu e ERC. É difícil não ver um retrocesso da consciência nacional deste país e do campo nacionalista em geral o que nos deveria fazer reflexionar a todos os aderentes da esquerda galega, independentemente do espaço em que militemos.

Cumpre assinalar igualmente que AGE, sobretudo nas contornas urbanas e semi-urbanas que foi onde teve mais pulo nas eleições ao parlamento galego, perde força e que Anova perdeu boa parte do eleitorado desse espaço de rutura e orfandade da esquerda que queria recuperar. Já que logo, a integração em IU –percebida por boa parte do nosso eleitorado como mais uma força sistémica– não supus um plus, não se conseguiu dar o sorpasso ao PSOE (que sim se dera nalgumas cidades já naquela altura) e demonstra a enorme falácia dos 200.000 votos para converter uma fronte ampla e dialética (AGE) numa fórmula fixa integrando-nos na Izquierda Plural (AGEE). A soma de Podemos e AGEE dá uma soma semelhante aos 200.000 votos daquele então e sim teria permitido dar o sorpasso ao PSOE e que era uma aposta dos que defendiamos uma frente ampla diferente à integração em IU. Lembremos o que dizia Xosé Manuel Beiras quando dava o seu apoio à opção 1 no referendo interno de Anova:
a conexión/re-conexión entre forzas polìticas e plataformas/movementos cívicos, nos diversos eidos dese mesmo ámbito estatal, segue a ser, con poucas excepcións, un mero desideratum. Mesmo algún movemento recentemente emerxente (como 'Podemos') é, para min, unha incógnita, tanto na sua índole canto no rol que pretenda ter e nos compromisos, e condicións dos mesmo, que esteña disposto a suscreber con algunhas forzas políticas.

Porém, AGE é a força que mais baixa ao perder 24'47% de apoios, frente aos 21'86% que perde o BNG e um PSOE que sobe em percentagem de voto. Na cidade da Crunha a situação ainda é pior: AGE deixa de ser a segunda força para ficar por trás de Podemos. Assim AGE passa de 200.828 votos nas eleições galegas (13'90%) a 105.605 (10'52%) com uma descida de votos de 47'41% e em percentagem de voto de 24'47%.

A pesar da excelente notícia de situarmos a Lídia Senra na euro-câmara os resultados na Galiza não são determinantes para que Anova atingira representação (nº 5 na listagem de La Izquierda Plural), dependendo do resultado de IU no conjunto do Reino de Espanha. Integrar-se em IU não se justifica com 0'6% de deputada quando a configuração da frente ampla poderia ter sido outra: Anova, Podemos, Compromís, Equo, Chunta Aragonesista... Anova tinha como alvo representar um espaço órfão de representação e advogar pela frente ampla como expressão política e social na defesa da maioria social agredida sendo a superação do PSOE uma realidade ao alcance. Longe de conseguir isso perdeu a metade dos votos, fundamentalmente em favor de Podemos, pois uma parte do eleitorado vê a IU como mais uma força do sistema na Galiza e no conjunto do Estado e não como uma força de rutura ou em consonância com o espaço político criado pelo 15-m.

Uma frente ampla de verdade e não uma integração teria permitido a nível Estado uma derrota sem paliativos do bipartidismo e uma mobilização maior dos votantes da esquerda e do espaço de rutura da sociedade civil mais viçosa do Estado.


3.- BNG: a orquestra do Titanic segue a tocar

O BNG ficou 30.000 votos por cima do seu pior registo (Estatais de 1989) e perdeu 24.000 votos a respeito das anteriores europeias. O triunfalismo da sua direção, que causou mal-estar em grande parte dos seus votantes, dava a imagem da orquestra do Titanic, embora Ana Miranda mantenha o seu escano em Europa por mor dos apoios recebidos por EH Bildu.

Contudo, o triunfalismo da direção do BNG pode responder a que seus prognósticos eram ainda piores, a pesar de que o BNG hoje já é a quinta força na Galiza superado por Podemos e nas cidades, excetuando Ponte Vedra, fica reduzido ao mínimo se bem é certo que semelha que tucou fundo - sempre e quando não se exclua duma frente ampla que sim englobe às restantes forças à esquerda do PSOE-.

Se as bases não obrigam a mudar o rumo à direção do BNG paira uma grave ameaça de descomposição da base social mais importante do campo nacionalista o que não é uma boa notícia para ninguém que apoie a emancipação social e nacional do povo galego. As direções políticas irresponsáveis do campo nacionalista (e as e os militantes irresponsáveis que as sustentamos) têm que entender que:  
a) a expressão eleitoral apenas pode entender-se como uma ferramenta, uma caixa de ressonância, do poder social em ação onde se erguem as alternativas reais frente a umas instituições apodrecidas e ao serviço do aparato de Estado (propriedade da oligarquia do capitalismo de amiguinhos do Reino de Espanha);
b) Galiza precisa, seja como for, situar a questão nacional no contexto de quebra democrática e podridão da II Restauração bourbónica e isso apenas se consegue sendo alternativa real para o conjunto da esquerda social da nossa nação (soberanista ou não), possibilitando que o campo nacionalista conecte com o conjunto do espaço de rutura e as capas órfãs de representação para o que cumpre apostar pela frente ampla inclusiva e não por fórmulas fixas excluintes, seja quem for o parceiro;
c) o campo soberanista (nacionalista / galeguista / independentista ou como se lhe quiser chamar) deve abandonar a doutrina dos dois mundos (nacionalista/espanholista), em que está instalado o BNG, e advogar por uma frente ampla que unifique a todo o espaço ruturista e que tão pouco passa pela entrega entusiasta a IU qualificando o resto do campo nacionalista como "chovinista". Sem o BNG (ao menos a sua base social), Anova terá muito difícil por sim própria reverter a já clara perda da hegemonia da esquerda galega entre a mocidade e pôr a questão nacional à mesma altura do que a questão social (pois no mundo real são inseparáveis e não se podem solventar as problemáticas sociais, económicas, culturais... sem termos soberania como povo), algo com nefastas consequências para o horizonte estratégico partilhado pelo conjunto do campo nacionalista e para o povo trabalhador gaelgo. O que está em jogo é a expressão política de todo o campo nacionalista e a sua sobrevivência e reprodução não que partido ou família leva razão. (2)

4.- O fenómeno Podemos: apenas Yes we can à espanhola ou espaço órfão de representação e fator chave para a síntese necessária entre a esquerda clássica e as novas conceções da esquerda para avançarmos no século XXI?

O fenómeno Podemos desbordou as previsões de todas as direções políticas da esquerda galega (e também de IU), mas não fomos poucas as vozes (desde posições muito diferentes e com adesão entusiasta ou desde uma posição crítica) que dizíamos que Podemos seria às europeias o que AGE às galegas. Assim foi e assim se demonstra a enorme importância das redes sociais e dos mass media no voto –mais na esquerda do que na direita– para bem e para mal. Podemos criticar o emprego da foto do seu líder como logo, a sua nula implantação territorial na Galiza, a sua ambígua aposta pelo galego, a sua retórica keynesiana, a sua estética pós-moderna (há para todos os gostos)... mas conseguiu conectar com um eleitorado ao que não chega a esquerda tradicional, segmento fundamental para a rutura e para emancipação nacional, e com o que sim conectara AGE nas eleições galegas. 
 
Embora, pela experiência, estes processos-lostrego rematem por criar fundas fendas internas, a irrupção do oportunismo e o eleitoralismo, profundos ataques externos e, ao cabo, políticas não substancialmente diferentes nas instituições que produzem um desencanto que alimenta a confussão, a impostura, a desorientação e, ao cabo, a extrema direita ou o mantimento do status quo; o certo é que a esquerda mais “clássica” tem muito que achegar a novas fórmulas políticas, mas também muito do que apreender e deve tratar estas fórmulas em igualdade de condições para possibilitar a melhor síntese possível para a esquerda do século XXI (ontem a vanguarda foi ontem o POUM e hoje são as CUP): tenham razão os clássicos ou os pós-modernos sem frente ampla não haverá sucesso possível nem segundas oportunidades. A questão deve redimir-se, já que logo, através do debate e a honestidade intelectual e da pressão das bases de todo o campo nacionalista, superando o confronto Anova-BNG que lembram ao KPD e à SPD da República de Weimar.
Podemos, com escassos meses de vida, iguala praticamente a uma AGE que perde metade do seu eleitorado em tempo recorde e recolhe o modelo e discurso fresco e bem sucedido de AGE em 2012. 
 
O eleitorado de Podemos, também na Galiza, baptiza-se politicamente no 15-m, desconfia radicalmente das forças políticas tradicionais da esquerda (também de Izquierda Unida) e criou-se num contexto, a partir da segunda metade da década de 90 (segundo o BNG ia atingindo maior representação institucional embora perdera apoios nas urnas) em que o campo nacionalista punha o acento no eleitoral e não no trabalho na sociedade civil, que na Galiza segue a estar muito atomizada e ser muito débil. As consequências daquele abandono foi a desconexão com amplas capas dinâmicas e jovens das contornas urbanas, maioritariamente falantes de castelhano e com escasso ou nulo contacto com o campo nacionalista. A doutrina dos dois mundos do BNG resultou desastrosas e põe ao nacionalismo na situação mais difícil da sua história, o que exige que as bases do campo nacionalista (fundamentalmente Anova e BNG mas nem só) obriguem a retificar às suas irresponsáveis direções políticas, também as que às que tratam ao BNG de jeito análogo a como a doutrina do "social-fascismo" tratava à social-democracia na década de trinta.  (3)
 
Já que logo, por primeira vez em décadas a esquerda galega corre sério risco de deixar de ser hegemónica, particularmente entre a mocidade galega, e a militância moça no campo nacionalista é cada vez mais exígua.

5.- Hoje mais do que nunca FRENTE AMPLA
Para derrotar o bipartidismo na Galiza faz-se patente a necessidade duma alternativa ilusionante e credível, uma frente ampla à margem das forças sistémicas que some aos apoios atuais os de boa parte da abstenção, do voto do PSOE e dos 200.000 galegos e galegas que decidiram votar por outras forças, nulo ou em branco (16'35%, 191.400 votos). Que congregue a toda a esquerda social e esteja ao serviço dela, que retro-alimente a construção duma sociedade civil, como mínimo, equiparável à de Catalunya e Euskadi (mínimo imprescindível também para deter a barbárie a nível europeu que avança imparável e lembra cada vez mais a década de trinta do século XX).
Com o bipartidismo por baixo de 50% dos sufrágios, tal como se prognosticava que ficariam desde Anova quando se apostava pela frente ampla, embora não fossemos capazes de impulsar uma coligação ampla que o derrotasse acelerando o fim da II Restauração bourbónica, portanto, é fundamental apostar pela frente ampla com ou sem as direções políticas de IU e BNG, mas no processo há que construir a expressão política certa do nacionalismo no século XXI e Anova apenas pode impulsar isso desde a generosidade e apostando pela frente ampla.
Desta arte, é imprescindível a construção dum espaço plural no nacionalismo galego, uma força organizada o suficientemente importante para situar a questão nacional galega de forma análoga a Euskadi ou Catalunya. AGE, e com ela Anova, fica em parte fora do espaço de forças ruturistas e dos novos jeitos de fazer política contradizendo as aspirações de Anova desde a sua criação e a última oportunidade para o nacionalismo é apostar por constituir candidaturas de unidade popular em todos os concelhos sem exclusões.
A frente ampla que muitas e muitos defendemos em Anova teria-nos conduzido a um cenário duma coligação que obteria escanos galegos no parlamento europeu sem dependências externas à Galiza e permitiria ter avançado na verdadeira nova política que apenas pode celebrar derrotar o bipartidismo e erguer uma clara alternativa de governo e não um resultado olhado desde a ótica de «partido». Essa frente daria uma imagem bem diferente a muitas e muitos nacionalistas (o maior perigo agora é o enrocamento nos vícios e na morte por sucesso, um êxito que não existe como tentamos expor nestas linhas) teria congregado numa mesma coligação a Primavera Europeia, Podemos, Anova (não o BNG que se negaria a ir com qualquer força espanhola)... com um resultado que constituiria um ensaio de quebra democrática e que nos situaria como alternativa real de governo na Galiza: a integração na Izquierda Plural não era, nem muito menos, um Ther is not alternative para atingir uma caixa de ressonância própria em Estrasburgo tecer alianças a nível europeu.

Temos pois, pouco que celebrar e muito por construir para avançar no nosso horizonte estratégico.
(Sempre em) Galiza (célula de universalidade), 26 de maio de 2014.


Anexos (elaboração própria)


Tábua 1 – Fonte: Ministério do Interior

Europeias 2014, resultados Galiza (Escrutado 99'95%)
Total votantes
1.035.487
45'45%
Abstenção
1.242.655
54'55%
Nulos
26.714
2'58%
Brancos
29.927
2'97%
Tábua 2, Europeias 2014 – Fonte: Ministério do Interior

Candidaturas
Votos
Percentagem
PP
354.743
35'16%
PSOE
219.207
21'73%
AGEE
106.189
10'52%
Podemos
84.216
8'34%
BNG
79.732
7'90%
UPyD
35.099
3'47%
C's
16.309
1'61%
PACMA
10.871
1'07%
CxG
9.641
0'95%
EB
7.914
0'78%
Outros
9'88%

Tábua 3 – Fonte: Ministério do Interior

Europeias 2009, resultados Galiza (100% escrutado)
Total Votantes
1.149.973
43,34%
Abstenção
1.503.436
56,66%
Nulos
7.576
0,66%
Brancos
12.591
1,10%

Tábua 4, Europeias 2009 - Fonte: Ministério do Interior

Candidaturas
Votos
Percentagem
PP
571.320
50'01%
PSOE
403.141
35'29%
BNG
103.724
9'08%
EU-IU
14.956
1'31%
UPyD
14.148
1'24%
LV-GVE
4.780
0'42%
Iniciativa Internacionalista
3.460
0'30%
PACMA
2.580
0'23%
PUM+J
1.613
0'14%
IZAN-RG
1.072
0'09%
POSI
886
0'08%


Tábua 5 – Fonte: Ministério do Interior

ELEIÇÕES NACIONAIS DA GALIZA, 2012 (RESUMO, escrutado 100%, 75 escanos em total)
Votos
1467657
63.8 %
Abstenções
832678
36.2 %
Nulos
37472
2.55 %
Branco
38410
2.69 %

Tábua 6 – Fonte: Ministério do Interior

Eleições Nacionais da Galiza 2012. Votos, percentagem e escanos por candidatura
Cadidatura
Escanos
Votos
Percentagem
PP
41
653.934
45'72%
PSOE
18
293671
20.53 %
AGE
9
200101
13.99 %
BNG
7
145389
10.16 %
UPyD
0
21.212
1.48 %
EB
0
17116
1.19 %
Sociedad Civil y Democracia
0
15781
1.1 %
Compromiso por Galiza
0
14459
1.01 %
PACMA
0
7729
0.54 %



Tábua 7- Extrapolação Europeias 2014 a eleições nacionais na Galiza para 75 escanos – Fonte: Ministério do Interior
























Tábua 8, extrapolação deputados eleições nacionais Galiza para 61 escanos – Fonte: Ministério do Interior

























(1) http://desinformemonos.org/2014/05/adios-al-subcomandante-marcos-nace-galeano/print/

(2)  http://revoltairmandinha.blogspot.com.es/2014/03/um-voto-nulo-pela-regeneracao-de-anova.html

(3)  http://revoltairmandinha.blogspot.com.br/2013/11/a-i-globalizacao-algumas-licoes-para-o.html