Chantada segundo o IGE

Por unha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR para CHANTADA (II): dúas primarias, tres candidaturas, seis partidos

Fai unhas días promovín un manifesto (pode lerse aquí) que redactei para apostar por unha única candidatura de unidade popular para a esquerda chantadina e que tivo, dentro do discreto e modesto alcance deste blogue, unha notábel repercusión cunhas 300 visitas desde a súa publicación.

Afortunadamente, un grupo de persoas sumouse a ese chamamento e moitas outras en conversas privadas, no esencial, coinciden na diagnose de que a división é un erro e unha irresponsabilidade que só conduce a unha vitoria da dereita nun contexto socio-político do máis propicio para que se pudese albiscar o comezo dunha nova xeira política no país do Faro.

Amais, pode comprobarse que os asinantes pertencen praticamente a todas as sensibilidades, con presenza notábel de independentes que non militamos formalmente en ningún partido (o cal nin é mérito nin demérito), e que temos coincidencia xa non só na unidade, mas tamén na necesidade dunha asemblea aberta que controle a acción institucional dos seus representantes, mais que, fundamentalmente, propoña (con grupos de traballo sectoriais nos que se implique o tecido social), constrúa e debata para atinxir a unidade popular, que debe contemplar o electoral como apéndice ou panca para alimentar a sociedade civil e as súas loitas.

O control democrático da cidanía afastaría esta unidade popular das derivas doutros experimentos que se deron en Chantada como Chantada Nova. Non sería unha candidatura independente, non sería unha candidura para facer de paraugas dalgún partido. Non, sería unha candidura con vontade de transformar o noso concello valéndonos da ferramenta institucional da que dispomos e póndoa ao servizo da maioría e baixo o control directo da cidadanía.

Após conversas con representantes do BNG, de Iniciativa por Chantada e de Chantada aberta a sensación é que, cada día que pasa, a división lonxe se superarse aprofúndase e prímanse os estreitos prismas partidarios ao ben común da cidadanía do noso concello.

Paradoxal e felizmente, moitas persoas dentro desas plataformas tamén apostan pola unidade ou estarían dispostos a que esta se dera baixo observancia dalgunhas condicións ou liñas vermellas. Un laño de esperanza e unha raiola de sentido común que desexamos se remate impoñendo.

Mentres a unidade parece naufragar en bloque en dúas mareas, moi ao meu pesar, o esperpento cobra unha nova dimensión. A irresponsabilidade, desde o comezo en piloto automático, pode conducir (se non o evitamos ativamente) a un escenario que deixaría pequenos os de Valle-Inclán: dúas primarias, tres candidaturas, seis partidos.

A suma neste caso multiplica e a nosa vila, cunha crise demográfica e económica irreversíbel no curto prazo, non está para deixar pasar oportunidades. Tampouco a esquerda ten tantos efectivos como para non tecer un espazo común de decisión, deliberación e diálogo alén das diferenzas partidarias lexítimas que, no entanto, son mínimas no nivel local e non deben impedir a confluencia en moitísimas loitas sectoriais. 

É a hora de visibilizar a coherencia cos discursos transformadores que ofrecemos ao conxunto da sociedade desde a esquerda. É a hora de decidirmos se imos deixar pasar outra oportunidade para unha moribunda Chantada. É a hora de ver se na esquerda estamos para empoderarnos como cidadáns ou para empoderar unicamente "cada un aos seus". É a hora de someter as decisións instucionais ao control directo de calquera cidadán que desexe participar na asemblea e partille o noso programa exerza o control sobre os resepresentantes da CANDIDATURA de UNIDADE POPULAR. É a hora dos feitos.

Unha advertencia final: non sempre hai segundas oportunidades.

Por unha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR para Chantada

O presente artigo expón argumentos e fai un chamado a toda a esquerda, politicamente organizada ou non, para constituir unha única candidatura que permita termos algunha posibilidade de construir unidade popular tanto dentro como fóra da institución-concello.

Sabedores de que a marxe de manobra nos concellos é cada vez máis pequena habería que preguntarse se a realidade da institución e a realidade da sociedade chantadina xustifica a tremebunda división que opera nas forzas de esquerda da vila.

Para comezar a dimensión electoral da esquerda alén dos partidos clásicos da II Restauración borbónica (PP e PSOE fundamentalmente) en Chantada é xa de por si fraca historicamente. Se a isto acrecentamos que a dereita obtén os seus mellores resultados cando se apresenta divida ás eleccións, como é o caso, non pode haber outra conclusión diferente a tildar de irresponsábel e contraproducente que a esquerda concorra á cita electoral dividida en tres listas, a saber: a do BNG, a de Iniciativa por Chantada (plataforma cidadá que congrega militantes de Anova, IU, CxG e BNG) e Chantada Aberta (agrupación de electores lanzada por Podemos).

Xa que logo, este é un chamado á cordura e a pór en perspetiva a importancia relativa destes comicios. Estes comicios poden ser simplemente outra oportunidade perdida ou o comezo dalgo diferente, centrado na nosa vila, porriba doutras disputas partidarias, que alimente a construción da unidade popular.

A unidade popular non se consegue apresentando unha única lista unitaria, ben é certo. Con iso o que se consegue é só termos algunha posibilidade de disputar a institución concello ás forzas que tradicionalmente o veñen detentando, no noso caso o PP e a súa escisión INTA. No entanto, crearmos unha única asemblea que teña como apéndice a dimensión institucional (e non como centro) si pode ser un primeiro chanzo para construir unidade popular e sociedade civil organizada que, alén de lexítimas diferenzas partidistas, constrúa espazos onde poda enxergarse unha contrasociedade que loite por quebrar os marcos políticos actuais.

Chantada, como concello dun interior galego atravesado por unha profunda crise demográfica e económica, conta cunha fraca sociedade civil que, aínda así, é capaz de dinamizar culturalmente a vila na medida das súas posibilidades, mais que se encontra aínda lonxe de dotar de expresión política unificada ese movemento diverso.

Construirmos unha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR semella, pois, politicamente a opción que pode ter máis futuro e máis responsábel, tanto desde un prisma electoral, canto desde un prisma máis centrado na loita social e ligada aos movementos organizados da sociedade civil. É coherente, igualmente, co discurso predominante nas formacións políticas que, directa ou directamente, sustentan as diversas plataformas electorais que van concorrer nas vindeiras eleccións municipais. 

Se se fala de quebra democrática, de trascender o marco autonómico e a II Restauración bourbónica, de combater a corrupción e o dominio da oligarquía cleptómana nos diferentes niveis, etc. habería que concluir que, como membros da esquerda e veciños e veciñas de Chantada, a unidade popular é a que permite, en primeiro lugar, atinxir un espazo de representación nas institucións acorde coa implantación social da mesma, que ficaría esganado en caso de concorrer baixo tres candidaturas diferentes; e, en segundo lugar, permitiría sentar os piares para construír a verdadeira unidade popular alén das expresións e preferencias políticas lexítimas de cada un. E a verdadeira unidade popular pasa por unificar as bases das diferentes formacións políticas, asociacións, sindicatos... de esquerda para unificar esforzos e decidir asemblearmente aquelas cuestións que nos afectan directamente como chantadinos e para as que non deberíamos depender das directrices políticas que nos dicten desde Madrid ou Santiago de Compostela.

Por todo o dito, facemos un chamado para construir unha CANDIDATURA DE UNIDADE POPULAR para Chantada baixo as seguintes liñas mestras:

a.- Con vontade de permanencia no tempo. Todas as decisións tomaranse na Asemblea aberta a calquera individuo que teña interese en participar dela e apostarase antes pola deliberación que pola aplicación de maiorías e minorías mecánicas. 

b.- O electoral como apéndice. Aínda que as eleccións municipais poden aproveitarse para o nacemento desta unidade popular creando unha candidatura unitaria, o obxectivo debe ser construir tecido social e actuar localmente unidos na diversidade nos múltiplos combates urxentes da nosa contorna, por outras palabras unidade de acción. 

c.- Para que a unidade de acción e a unidade popular podan exisitr é preciso un longo proceso de decantación de experiencias e deliberacións políticas, sociais e intelectuais que non nacen dun día para outro e dificilmente pode atinxirse sen un espazo de refencia común e diverso. Ese espazo debe ser unha asemblea común a todas as persoas que se senten de esquerda, estexan en partidos, asociacións ou na casa desiludidos por unha división que, a nivel local, non ten razón de ser.

d.- A unidade popular multiplica a capilaridade social da Candidatura de Unidade Popular: nas aldeas, na vila, nas asociacións culturais e de veciños, nos sindicatos e nos partidos. Sería a primeira vez en décadas que se apostaría pola POLÍTICA, en maiúsculas. A construción de contrasociedade civil, organizada, que contribuiría a ter máis efectivos e coordenación nas diferentes loitas sectoriais e impulsaría unha implantación social máis sólida.

e.- Para alén do dito, unha Candidatura de Unidade Popular permitiría socializar tanto as experiencias previas nas institucións como aquelas saídas do 15-m. Diferentes lecturas e ópticas que mediante o debate e o diálogo permiten atinxir unha síntese política para desenvolver eficazmente e con garantías de exito políticas de esquerda no noso concello, fundamentalmente na rúa e non só no concello como institución (marco frugal e limitado que só pode verse como panca para alimentar a loita civil).

f.- Programa e candidatura participativos, elexidos baixo o método que se escolla e que tente ser o máis abranxente posíbel. Neste punto é imprescindíbel que todas as forzas políticas mostren xenerosidade e demostren se acreditan ou non xa non só na unidade popular, mais na soberanía da sociedade civil.

Se concordas con o exposto, agradécese difusión e que te sumes ao chamado indicando nome, apelidos e parroquia ou barrio. Amais, quen subscribe este chamamento non participará de ningunha iniciativa que non pulase pola unidade.

Saúde e unidade popular!

Asinan o manifesto:

16.- Luis Miguel Casal Rivas, Chantada.

15.- Manuel Moure Montes, San Miguel do Monte.

14.- Iago Fernández Albilares, Chantada. 

13.- Ildefonso Piñeiro Díaz, Chantada, Anova.

12.- Antía Figueiras Carballo, Derramán, Santa Uxía de Asma. Independente.

11.- Miguel Piñeiro Vázquez, Chantada. Independente.

10.- José Luís Spuch Sánchez, Chantada. Adscrito a Iniciativa por Chantada.


9.- José Luís Fernández Álvarez, O Savinhao. Adscrito a Podemos.

8.- Adrián Levices Casal, Chantada. Independente.

7.- Diego Taboada Varela, Chantada. Militante do PCE.

6.- Maite Álvarez Rodríguez, Chantada. Iniciativa por Chantada.

5.- Rafael Lobelle González, Vilameá, Santa Cruz de Viana. Independente.

4.- Xavier Viana Álvarez, Chantada. Independente. 

3.- Óscar Figueiras Albilares, Chantada. Independente.

2.- Fuco Mera Ballón, Chantada. Adscrito a Podemos

Eu estou totalmente de acordo, por riba de siglas e correntes debe prevalecer a forza das xentes que queren un futuro para a vila e un cambio mais alo das cartas que seria si continua INTA ou o PP na alcaldia. Esta nas nosas mans ise cambio e seria moi irresponsable acudir nuns grupos fraccionados, que o unico que conseguiria e darlle o poder de novo a dereita folclorica.

Fuco Mera, adscrito a Podemos e residente en Chantada.

1.- Antom Fente Parada, Outeiro, Santa Cruz de Viana. Promotor.

Novos dados sobre a demografia comarcal convidam para o pessimismo

Mais uma vez as estatísticas fornecidas pelo IGE mostram um panorama assolador para a Galiza, nomeadamente pela perda constante de população moça, tanto pela baixa natalidade, quanto pela emigração maciça de moças e moços, nomeadamente daqueles que contam com uma formação superior.

As cifras de referência que imos recolher neste artigo são as publicadas recentemente pelo IGE e que podem consultar-se aqui. Segundo as mesmas, no período 2010-2015 o número de pessoas menores de 35 anos residentes na Galiza reduziu-se em 115.000 habitantes, ou seja uma descida de 11'4% e mesmo cidades como Ferrol e Ourense perdem população e já não apenas as vilas e o rural. Se consultamos as cifras da EPA o resultado ainda é mais dramático, com 142.000 moças e moços menos desde 2008, ano de incício da crise (1). Assim, no conjunto na nação galega entre 2004 e 2014 a perda é de 15'7%, 174.000 moças e moços menos.

A comarca de Ferrol, por exemplo, perdeu 13% desde 2009, ou seja 8.000 pessoas menos. A cidade mais grande do país Vigo vê como perde no seu âmbito comarca 12'5%, 21.000 pessoas menos. E o mesmo para outras comarcas costeiras como no Salnês, que perde 10'5%, Noia deixa nada menos que 13%, o Morraço com 12'5% menos ou o Barbança, que cai 11'3%, a Marinha Ocidental 14'9% de perda, Fisterra perde 14'4% ou Muros que perde 17'56%. 

Obviamente o panorama é muito mais grave no interior do país. A Fonsagrada perde 21%, O Ribeiro 20,76%, a comarca de Cela Nova 18'82%, o Deza 15'34%, Sárria 13'72%, a Terra Chá 13'35%,

Chantada entre as comarcas mais afetadas

Como  era de esperar a situação da nossa comarca não escapa a estes preocupantes dados que, em conjunto, fornecem um quadro de país avelhentado e cada vez menos dinâmico, o qual também se vê refletido na falta de dinamismo na sociedade civil e no retrocesso evidente da consciência nacional frente a outros territórios.

Na nossa comarca passou-se dos 4.729 em 2004 a 4.073 em 2009 e a 3.513 em 2014.Em Carvalhedo apenas há 363 moças e moços menores de 30 anos e só a franja etária de 25 a 29 anos supera o centenar. Na cabeceira de comarca, o concelho de Chantada, os menores de 30 anos representam 1865 pessoas.

 (1) "Traballo asalariado en Galicia? Non para os e as menores de 35 anos" em Praza Pública, 21/02/2015, consultável em http://praza.gal/economia/8867/traballo-asalariado-en-galicia-non-para-os-e-as-menores-de-35-anos/ (última consulta 06/03/2015).

Que opções concorreram nas vindouras eleições municipais?

Esta semana oficializou-se que Manuel Lorenzo Varela volta apresentar-se para a reeleição nas vindouras eleições municipais. Fara-o pelo partido criado arredor da sua figura, INTA, após sairem cindidos do Partido Popular por desavenências com Susana López Abella e o seu setor afim, que hoje controla o PP de Chantada.

INTA conta atualmente com 5 vereadores que lhe valeram para governar esta legislatura com o apoio do PP que conta com 3. O PP de Chantada estará encabeçado por Javier Rodríguez Medela, mais conhecido como "Campelo". O novo candidato que substitui a Reinoso, tem 47 anos e foi vereador de cultura entre 1991 e 1995, sendo militante do PP desde 1989. É presidente do Casino e da Associação cultural Amigos do Foliom.

No PSOE chantadino ainda não oficializaram alcaldável mas fica fora de toda dúvida que apresentaram candidatura num nicho de voto que nas anteriores eleições (onde passaram de 4 atas a apenas 2) fora em grande parte absorvido por INTA e que, desta volta, contara com grande variedade de competidores pela esquerda.

Uma esquerda para a que se lhe apresenta um panorama bastante sombrio. Duma parte, a análise histórica dos resultados demonstra que a direita chantadina obtêm os seus melhores resultados quando vai dividida e, de fato, nos anteriores comícios a direita passou de contar com 7 edis, todos no PP, a 8 repartidos da seguinte maneira: 5 para INTA e 3 para o PP.

Desta volta a divisão à esquerda dos partidos sistémicas é imensa, talvez poda ser a mais grande da história. Em primeiro lugar temos ao BNG de Chantada, muito debilitado após a profunda crise que atravesa o campo político nacionalista, mas que semelha começa a sua recomposição e mesmamente poderia apresentar candidatura novamente, embora seja com facianas com certeza diferentes às dos três edis atuais do Grupo Nacionalista. 

 

Encabeça este Grupo Ildefonso Piñeiro, que foi tenente de alcaide, que participa desta volta da plataforma Iniciativa por Chantada. Esta plataforma está intetrada por indivíduos a título individual, mas muitos contam com militância política em formações como Anova, Compromiso por Galicia, PCE, IU ou BNG. Celebraram reuniões o 24 de janeiro e o 7 de fevereiro, contando ao começo com representantes de Podemos que, finalmente, abandonaram o processo. Para participar desta iniciativa deverá encaminhar-se um mail a iniciativaporchantada@gmail.com, podendo participar diretamente na elaboração do programa, a candidatura e no controlo e apoio às pessoas escolhidas para vareadores.

O sexto agente político organizado em discórdia é Chantada Aberta. Chantada Aberta é mais uma plataforma cidadã aberta a qualquer vizinha ou vizinho que o deseje e que se apresentará como "agrupação de eleitores". Ota por um esquema de primárias muito semelhante ao seguido em Podemos, cuja assembleia local nutre esta iniciativa em boa medida e cujo secretario-geral é Juan Camilo Gómez Hermida. Chantada Aberta contou já com alguma juntança e mesmo pode consultar-se a ata da mesma.

Não sabemos se mudarão muito as cousas, mas concorrência e opções teremos mais do que nunca e promete ser uma campanha "movida"... Não nos esqueçamos doutro partido que sempre tem os seus aderentes: a abstenção.